Dinmese Ne Yazar

çay bardağında değilse de 

bir küçük koyda koptu fırtına

gözümün evimin önünde 

kim niye başlattı iyi biliyorum 

su kaldırmaz denen bu sığlıkta

ne çok su kaldıran bu fırtınayı

bekliyorum dinmesini

                  sessiz, üzgün ve sabırlı

dövmez dalgalar asla

bu kıyıyı dedikleri eski sahilde

uzatınca dilimi dudaklarımda

                      denizin tuzu bu kez tatsız

gürlüyor öfkeyle intikam alır gibi o hava

bilmez anlamazmış gibi 

kaçıran beni bu koya o arsız gürlemeler

şüpheye düştüm kalır mı bu hava 

uyanır mıyım bir güneşli sabaha

                       bu koyda

akacak tuzlar yıkanacak dudaklar

bir tatlı suda 

dinecek bu utanmaz rüzgarlar

 

dinmese ne yazar

elbet bulunur bir güneşli sakin sahil

dinlenir yorgun gönlüm huzur içinde

 

İstanbul, Temmuz 2025