26 Ekim 2010 Salı

Göz Kapaklarım
























güneşli bir günde uzansam toprağa

beklentisiz öylesine

kapatsam gözlerimi

bir olsam anamızla

öyle bir olsam ki

unutsam bedenimi

çürüyüp karışsa kozmosa

bir huzur içinde başlasam görmeye

kitlenmiş göz kapaklarımın ardından

2 yorum:

  1. aşık veysel ustayı hatırladım bu dizeleri okuyunca.
    insan, her devirde insan,
    toprak, aynı toprak...
    insanın toprakla hercümerç olma isteği ise ne gariptir, böylesine beton yığını içinde doğup yaşarken bile...

    YanıtlaSil
  2. İki nokta güzel,

    1.Hesapta yokken ustayı hatırlatmış olmak,
    2.Bir kişiye bile olsa mesaj verebilmiş olmak.

    Ne güzel...

    YanıtlaSil